Μικροί+δημιουργοί+του+λόγου

toc Οι δημιουργίες σας βρήκαν θέση. Ας τις απολαύσουμε.

=Το σύμβολο=

=Το Σκιάχτρο= Το πουλάκι

Το ανάγκασαν με το ζόρι και τ' άφησαν στη μέση του μεγάλου δρόμου του μακρύ. Όμως εκείνο το καημένο, να πετάξει δεν μπορεί. Απ' τους φίλους μακρυά του, συντροφιά αναζητεί. Έτσι, σαν ήρθε η άνοιξη, με τα χελιδόνια τα πολλά, κάθησαν κοντά του, δεν ένιωθε πια καθόλου μοναξιά. Τους χαμογέλασε πλατιά, και άνοιξε ορθάνοιχτα τα χέρια του, κι οι φίλοι του μπήκαν με την σειρά, μέσα στην μεγάλη γλυκιά του καρδιά!(Ζωή)

Το σκιάχτρο Το έντυσαν με καλά ρούχα και το στήσανε στην κορυφή του μεγάλου σπιτιού για δεινόσαυρο φύλακα. όμως εκείνο αγαπούσε τα ζώα και τους ανθρώπους. Το ίδιο με τους ηλίανθους. Έτσι ήρθαν τα πουλάκια τιτιβίζοντας και κάθισαν στο τρύπιο του καπέλο. Τους χαμογέλασε πλατιά, άνοιξε ορθάνοιχτα τα μάτια του. Και μετά τα φιλαράκια του του χτίσανε φωλιά πλάι στην μεγάλη αχυρένια του καρδία !(Βασίλης)

Η κοραλοκαρδιά του κοραλοσκιάχτρου Το έντυσαν με κοράλλια και το έστησαν Στην μέση της μεγάλης αμμουδιάς για δελφίνι φύλακα Όμως εκείνο αγαπούσε τους γλάρους κι εμάς Το ίδιο με τα κύμματα της θάλασσας Έτσι σαν ήρθαν οι γλάροι κράζοντας Και κάθισαν στο όμορφο πανί Τους χαμογέλασε πλατιά Άνοιξε ορθάνοιχτα την αγκαλιά του Και η ακρογιαλιά του έφτιαξε καλυβάκι Πλάι στην μεγάλη κοραλλένια του κοραλοκαρδιά. **(Ελένη)**


 * Το παιδί**


 * Το έντυσαν με ρούχα και το έβαλαν στην μέση του μεγάλου σπιτιού για δράκο σκύλο.**
 * Όμως εκείνο ηρεμούσε τα ζώα κι εμάς το ίδιο με την μελωδίες του κ τα τραγούδια του.**
 * Έτσι σαν ήρθαν οι καλεσμένοι κ κάθισαν στο σαλόνι τους χαμογέλασε πλατιά**
 * άνοιξε το** **καλοριφέρ και οι καλεσμένοι του πέρασαν καλά πλάι στην κεραμιδένια τους φωλιά. (Έντσο)**
 * Το σκιάχτρο με την αχυρένια ψυχή**
 * Το φτιάξαν με υφάσματα και το στήσαν**
 * στη μέση του μεγάλου λιβαδιού για τέρας διόκτη.**
 * Όμως εκείνο λάτρευε τα πουλιά κι εμάς**
 * το ίδιο με τους ήλιους τους ηλιόσπορους.**
 * Έτσι, σαν ήρθαν τα περιστέρια τιτιβίζοντας**
 * και κάθισαν στο τρύπιο του σκούφο,**
 * τους γέλασε πλατιά,**
 * άνοιξε ορθάνοιχτα την αγκαλιά του,**
 * κι οι κολλητοί του κατασκεύσαν σπιτάκια**
 * πλάι στη μεγάλη του αχυρένια ψυχή.**